По враќањето од Хрватска се тргна наопаку. Прво, од никаде ми се појави газдата на станот и на кратко ми објасни дека ќе живее во Скопје.

(продолжува)
Колку уствари војната во Хрватска променила некои работи сконтав во Дубровник.

Да. Станав како него. Бесчуствителен. Во постојана трка по нешто ново. Непробано! Заборавив да уживам во тоа што ми се случува во моментот. Само чист секс, без никакви обврски

-Ќе испушиме по една? Сакаш?
-Ама во Лесковац не прават пауза, Марко. Седи. А како само ми се пуши да знаеш..
Марко не ми поверува и тргна надвор. На излезот од автобусот беше спречен од кондуктерот, кој убаво му објасни дека во Лесковац не прават пауза.

Сабота наутро.
Како по обичај наместо да спијам до два, ко некој идиот се разбудив во девет.
И пошто сите спијат до два, јас секоја сабота морам да смислувам што да се прави до два.
Вообичаено забегувам во чистење на станот или се гушам со телевизорот.

Стравот од непознатото секогаш создава ѕидови околу нас. Тоа и те како не ограничува, на било кое поле. Во последно време (изгледа растам) рушењето на ѕидовите ми стана најголемиот предизвик, се разбира освен "мажите". Сфатив дека тоа што го добивам кога ќе го срушам ѕидот, не е споредливо со ништо вредно!

За малку ќе направев голем грев. Поради желбата за сопствена среќа и глупи лични фрустрации ќе повредев срце од човек. Му ветив прерипување на мориња и планини, а не бев подготвен ни река да преминам.

Јас сум дефинитивно аут! По се изгледа романсата не во тренд. Не дај боже да помислиш на нешто такво! Луд ќе те направат! Се е “хард” и за еднократна секс употреба. Каде е држењето за рака, испраќањето до пред зграда, шетањето покрај кеј... Кај отиде романсата?

Бојан, Стефан и Зипи (геј-верзијата на Power Puff Girls) has left Скопје. Овојпат тие имаат нова мисија. Да ја спасат Варна со нивното единствено оружје: љубов! Дали ќе успеат да поминат преку сите пречки и успешно да ја реализираат својата мисија

Фала богу се вратив во Скопје! Поради семејни обврски викендот морав да го поминам во родниот крај. Првиот ден го преживеав некако, но наредниот бев докрајчен. Тетки, стрини, братучеди, снаи, внуци...

Дали квалитетниот секс и физичката привлечност се одлучувачкиот фактор за да бидете физички верни некому? Едноставно е немозможно да бидеме физички верни, зошто ние сме само луѓе и речиси секогаш сакаме нешто ново или кога стигнуваме до некое ниво на свест, кога чувствуваме лично задоволство од тоа што е покрај нас, едноставно преминуваме преку оваа прашање...

Е баш имам среќа! Ако не со дечковците, барем со патувањата. Недела дена во Турција, па уште една недела кај браќата во Софија... It's good to be me!

Колку е добро понекогаш да се излезе од градот. Новите места секогаш носат свежи идеи и отвараат нови хоризонти. И нови пријателства и нови сексуални искуства… Ако не друго, барем ќе си го нахраниш егото…

Може ли да се случи да остариш сам, без никој покрај тебе? Шансите тоа да му се случи на некој кој е геј се многу поголеми отколку на стрејт. Барем кај нас. Познавам неколку геј луѓе кои имаат над пеесет години и постојано се сами. Никој не ги забележува. Само се заебаваат на сопствена сметка. Секој сака нешто свежо и младо. Не сакам да помислам како би се чувствувал јас да сум на нивно место. Што ако и тогаш бидам сам, како што сум сега? Страшно!

Очајно ви треба некој… На располагање ви се парк, терминал, интернет, улиците и кафичите во градов… Правите се` и сешто за да го добиете тоа што ви треба, форсирате 100 на саат (буквално барањето ви станува секојдне-вие), без да размислувате за последиците, кои можат да бидат и поразителни и да завршите уште поочајно. Или се опуштате и оставате се на случајност?. Па што ќе биде ќе биде.

Ви се случило ли додека шетате по улица да загледате некој згоден тип и да си кажете: „Е, на овој би му се отворил. Се што ќе посака ќе му дадам. Нека ме растури!“, без разлика на улогата која си ја препишувате во кревет. Без разлика дали се доживувате како актив или како пасив… Ви отвараат ли таквите моменти нови хоризонти? Желба да пробате нешто ново? Ограничени ли сте? Или едноставно вашата улога е строго дефинирана и тоа е тоа

Дали големината на батлакот е одлучувачкиот фактор за да легнете со некого или за тој да влезе во потесниот избор за ваш дечко? Може ли целосно да ви се „сруши филмот“ доколку не ви се допадне неговиот дизајн или должи-ната? Станува збор за класичен стереотип, чиста комерцијализација, мит или навистина големината одлучува? Решив да проверам на терен.

Колку сме подготвени да се жртвуваме кога ќе се појави принцот на белиот коњ? Може ли да ни се случи да заборавиме на себе и на нашите принципи и правила, егото, само за да го грабнеме принцот и живееме среќно до крајот на животот. А тој во меѓувреме одјава сам…